| تبليغات | X |
|
sense winding
|
ب نام او
ديشب تا خود صبح نخوابيدم...سردرگمي عجيبي داشتم...
ي حس غريبي باهام بود،،، نميدونستم خوبِ يا ن...
حرفاش يكي يكي تو ذهنم مرور ميشد... تازه فهميده بودم معنيشونو...
اين دفِ ديگه نميتونستم انكار كنم ...
بعد ماه ها بالاخره بهم گف....
احمقانه فك ميكردم راجِ بهش!!!!
خودم خواستم بفهمم ولي ايكاش نميگف....
ايكاش تا آخر با همون افكار احمقانه سرميكردم....
فهميدن همه ي حقيقت هميشه هم خوب نيس...
وقتي يكي مثه من ظرفيتشو نداره بهتر هميشه احمق باشه....
دونستن اين چيزا فقط افكارمو آشفته تر از قبل كرده....
حالا ديگه نميتونم بي تفاوت ازش بگذرم!
اتاق تاریک است... چراغ را روشن می کنم ... ضربانم همان است ک بود , هزار در ثانیه !
احساس می کنم ب جای خون , تلخی در رگهایم جاری شده است...
می ترسم , اشک می ریزم , مغزم پر از ناقوس است . تابوتی سیاه همه ی خاطراتم را صاحب شده است ....
قطره قطره فرو می ریزم ....
چشمهایم را می بندم . خودم را لعنت می کنم . از جایم بلند می شوم ...
شمایلِ تاریک , آرام آرام محو می شود....
دیگر خوابم نمی برد ...!!!
با بدرودی
خانه را ترک می گویی .....
ای سازنده !
لحظه ی عمرِ من
ب جز فاصله ی میانِ این درود و بدرود نیست ...
"احمد شاملو"
هیچ شانه ی چپی , هاله ی نورانی ندارد ...!!!!
ب شانه هایم نگاه می کنم
تاریک است .....
شب در چشمان من است
ب سیاهی چشمهایم نگاه کن....
روز در چشمان من است
ب سفیدی چشمهایم نگاه کن....
شب و روز در چشمان من است
چشم اگر فرو بندم
جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت......
زنده نام"حسين پناهي"
ب سانِ رود
ک در نشیبِ دره سر ب سنگ می زند ,
رونده باش ....
امیدِ هیچ معجزی ز مرده نیست
زنده باش....
"هوشنگ ابتهاج"
سلامتو اين دو ماه هر وقت دلم می خواست بنویسم , فرصت نداشتم ...
هر وقت فرصت داشتم , حوصله ی نوشتن نداشتم ...
تا ... امروز ... ک هم فرصت دارم و هم نسبتاً حوصله .... ( برای غروبِ جمعه , داشتنِ فقط کمی حوصله هم غنیمته !!!!!)....
بی انگیزه شدن , بدترین دشمنِ انسان های موفقه ...
وقتی چیزهایی رو ک قبلا آرزوت بوده , ب دست میاری , دچارِ عارضه ی بی انگیزِگی می شی .
همین باعث می شه یادت بره از آرزوهات لذت ببری ... خیلی بده ....خيلي
نزديك ب دوهفته اس ك خيلي بيكارم....خونه موندن برام غيرقابل تحمل شده....همش دنبال بهونه اي ميگردم ك با رفقا خصوصا "بارون"بريم بيرون....ولي ديگه از كافه رفتن وگفتن وخنديدن وقدم زدن وخريدكردن و.....خسته شدم!!!!!
حس ميكنم دچار ي جور روزمرگي شدم... دنبال ي تجربه ي جديدم....ي كار هيجاني ك حالمو عوض كنه.....
پ.ن.۱:بازي ديروز تیم محبوبم در ورزشگاه آزادی واقعا بهم انرژی داد !!! دمشون گرم....
ما از اون طرفدارای نامرد نیستیم ...
شعارمون اینه : پرسپولیس ... ببری ... ببازی ... دوستت داریم ...
پ.ن.۲:این روزها همه هستند ولی انگار غیب شدن ... نیستن ...
یا ب قولِ ي نفر " کسی هست ک هست ... کسی هست ک نیست "
پ.ن.۳:مدتیه هیچکس برای من , " تو " نمی شه ... همه " او " باقی می مونن ... !!!
اي شب، ب پاس صحبت ديرين، خداي را
بااوبگو حكايت شب زنده داريم
بااوبگو چ مي كشم ازدرداشتياق
شايدوفاكند بشتابد به ياريم....
****
اي دل ،چنان بنال ك آن ماه نازنين
آگه شودزرنج من وعشق پاك من
بااوبگو ك مهرتو ازدل نمي رود
هرچندبسته مرگ،كمربرهلاك من
***
اي شعرمن، بگو ك جدايي چ مي كند
كاري بكن ك دردل سنگش اثركني
اي چنگ غم،ك ازتو بجز ناله برنخاست
راهي بزن ك ناله ازاين بيشتركني
***
اي آسمان،ب سوزدل من گواه باش
كزدست غم ب كوه وبيابان گريختم
داري خبركه شب همه شب دورازآن نگاه
مانندشمع،سوختم واشك ريختم
***
اي روشنان عالم بالا،ستاره ها
رحمي به حال عاشق خونين جگر كنيد
يا جان من زمن بستانيد بي درنگ
يا پا فرانهيد و خدا را خبر كنيد
****
آری مگر خدا ب دل اندازدش ک من
زین آه و ناله راه ب جایی نمیبرم
جز نالههای تلخ نریزد ز ساز من
از حال دل اگر سخنی بر لب آورم
****
آخر اگر پرستش او شد گناه من
عذر گناه من، همه، چشمان مست اوست
تنها ن عشق و زندگی و آرزوی من
اوهستی من است ک آینده دست اوست
****
عمری مرا ب مهرووفا آزموده است
داند من آن نیَم ک کنم رو ب هر دری
او نیز مایل است ب عهدی وفا کند
اما.! اگر خدا بدهد .؛ عمر دیگری
فريدون مشيري
پ.ن.۱:داشتنِ انعطاف و صبر مهم ترین نکته در ارتباطاته ... امیدوارم ک ... !!!
پ.ن.۲:بعضی از آدمها سعی می کنند دیگران رو شاد کنند ... شوخ طبعن , خوش اخلاقن ...
دیگران در موردشون می گن : خوش ب حالش , از هفت دولت آزاده ...
ولی وقتی پاي درد ودلشون مي شيني تازه می فهمی همه ی این بشاش بودن ب بی خیالی ربطی نداره , مربوط ب گذشته ی سختیه ک تونستن باهاش کنار بیان و بپذیرنش ...(مثل خودمن)
پ.ن.۳:همه چیز ب ما بستگی داره ک از چ زاویه ای ب وقایع نگاه می کنیم...!!
فقط ... گاه و بیگاه ... نمِ اشکی ست ,
لبخندی ست ,
دغدغه ای ست ,
میرا و گذرا ... .
آن هنگام که شوق در انسان می میرد , حیاتِ نباتی آغاز می شود ,
همان لحظه ای که از یاد می بریم " تپش " چقدر با " ضربان " فرق دارد
درست همان لحظه ... .
...
از حیاتِ نباتی متنفرم .
شاید امروز , فرصتی برای آغاز تپیدن باشد ... شاید ....
پ.ن۲:ديگه دلم واسه اينجام تنگ نميشه...
پ.ن۳:جشن بيمه هم تموم شد...با تموم سختي هاش...
ولی , اینجور وقتهاست که آدم عمیقا درک می کنه " دوست خوب نعمتِ بزرگیه "
سخت ترین اتفاقها هم در کنارِ همراهانِ همیشگی , شیرین و دلچسب می شه ...
امیدوارم یک روزِ خوب , بتونم برای تک تک شون جبران کنم ... 
پ.ن۴:بدترين خصلتِ ي مهري افسردگي دوره ايشه... ومنم الان درحال فسردگي ام ..بي دليل
پ.ن۵:برام دعا كنيد ...اين ي خواهشه.....
سلام...
امروز ميخوام قلم رو از دست عقلم بگيرم و ب دست احساسم بدم...
امروز ميخوام فقط از دلم بنويسم....فقط از دلم واحساسم.....
ميخوام پا روي هرچي غروره بذارم وبا زبون دلم بنويسم تا با چشم دل بخوني....
ميخوام هرچي حق وحقوق و گله وشكايته فراموش كنم....وفقط ب احساسم رجوع كنم.....
ي نفر ميگفت اگر صادقانه ب احساست پناه ببري ...هيچ وقت بهت دروغ نميگه....
بارونم ....بی انصافی کردم , سنگدل شده بودم ... نباید باهات اینجوری حرف می زدم ...
شاید تقصیر من بود ... اگه کمی نرمال تر بودم ... حساسیتم کمتر بود ... آنقد ب هم نمي ريختم...
شايد اگه انقد تند نرفته بود....اينجوري نميشد...
ولي دلم شكست...صداشو شنيدم...دلت رو شكوندم...صداشو...........................
هيچ چيز سخت تر از اين نيست ك ب خودت اعتراف كني ك اشتباه كردي...
در برابر خودت تحقير بشي.....ومن حالا تحقير شده ي خودم هستم......
بارونم فرداي اون روز ك ديدمت....باور كن ديگه هيچ كينه اي تو دلم نبود....
وقتي ب چشماي مهربونت نگاه كردم....همه ي تلخي هارو فراموش كردم.....
خواستم بهت بگم ك فراموشش كن...ولي غرورم.....
باور كن انقدر تو دلم نفوذ كردي ك اين مزخرفات نميتونه علاقم بهت رو كمرنگ كنه....
ديگه دلم نميخواد راجع بِ اين قضيه ي احمقانه حرف بزنيم...
من فقط چیزهایی رو گفتم کِ می شد گفت ...
ودر آخر اينكه....گاهي اوقات همه ي وجودم لبريز ازغصه ميشه...
غصه هايي ك فقط تو ميدوني وبس....
با وجودِ همه ی بدیهام , با اینکه خیلی روزها بداخلاق می شم.... منو ببخش ...
دوسِت دارم:سين
پ.ن.۱: نميخواستم اينجا بنويسم ....ميخواستم نامه رو ب خودت بدم ولي ميدونم بلاگفا رو بيشتر دوست داري...
پ.ن.۲:نداشتنِ جنبه این روزها مد شده .....
پ.ن.۳:مدتیه ک حوصله ام قهر کرده و از پیشم رفته ... دلم براش تنگ شده ... دلم برای همه ی روزهای خوب پر از حوصله و انگیزه تنگ شده ...
پ.ن.۴:بعضی از دوستی ها ... وقتی كمرنگ می شن ...دلت براشون تنگ می شه ...
پ.ن.۵:دلتنگ شدن ... بخشیدن ... خواستن ...
بعد از همه ی بدیها و تندیها و تلخیها ...چقد لذت بخشه....
خاطره هایی که فقط تو می دونی و من ...
حیف ...
همین .... !!!!
پ.ن.۱:تکرارِ حضورِ احمقانه ی تو , من رو از خودم نا امید می کنه ...
پ.ن.۲: ممنونم که نقدم می کنید ... ممنونم که نظر می دید ... ممنونم که حضورم براتون مهمه...
پ.ن.۳:از همه ي كساني ك تولدمو تبريك گفتن صميمانه سپاسگذارم...البته بعضي ها دچار اشتباه شدن!!!
من متولد هفده مهرم.....
من جای خالیِ تو را از یاد برده ام
و حضورِ تو را , هیچ آرزویی در بر نمی گیرد ...
من هنوز باران را دوست دارم
عشق را ... گرمای دستی را ...
دستانی را ... .
...
تو نیستی و نبودنت دیگر چیزِ غریبی نیست
و هیچ توهّمی , حضورِ تو را مکرر نمی کند ....
...
باران می بارد ,
دستهایش را می خوانم ,
گرم است ...
دیگر گرمایِ تو از خاطرم رفته است ....
باران می بارد
و من دیگر به یادِ تو لبخند نمی زنم
انگار تو از هزاره ی قبل بوده ای
انگار ... تو هیچ گاه نبوده ای ....
...
باران می بارد
عشق , یادش زیباست ...
و بارانِ پاییز مرا عاشق می کند ,
با تو
بی تو ... !
پ.ن ۱:اين پست صرفا براي بارون است...
پ.ن۲:مهربونیِ بی حد و حصر , آدمها رو به شدت بد عادت می کنه . لطف به وظیفه بدل می شه ...
در این فاجعه , مقصر , انسانِ بیش از حد مهربان است ... همین !
دلم می خواد همه ی شادیهام رو بهت هدیه بدم
فقط به خاطرِ دیدنِ یکی از اون لبخندهای قشنگت ...
بعضی روزها که بغض داری
دلم می خواد همه ی دنیا رو به هم بریزم ... همه ی اتفاقاتش رو جابه جا کنم ...
تا بشه همونی که تو می خوای ...
بعضی روزها که نا امیدی
دلم می خواد بهت حسِ مفید بودن بدم
دلم می خواد بهت بفهمونم چقدر خواستنی هستی
چقدر ارزشمندی ...
بعضی روزها ...
.... .... ....
یک روز ... یک اتفاق ... یک جرقه
یک حس گنگ و مبهم به من می گه شاید این بهترین راه باشه
...
ذوق می کنم ... نگاهت می کنم
پر از لبخندی ... پر از تلاشی ... پر از عشقی ...پر از شوقی
به اوج می رسی
شادمانیِ بی سبب رو تجربه می کنی
غرقِ لذتی ... بوش رو حس می کنم ...
...
می دونی چیه ؟
مدتهاست حقیقتی رو کشف کردم که درکش برای خودم هم عجیبه ...
هیچکدوم از غصه های زندگیم دردناک تر از لحظه ای نیستند که غم , تویِ چشمهایِ تو لونه کرده باشه ...
هیچکدوم از غصه هام ...
باور کن ... !